سلام
حس می کنم حتا روشنفکرترین تان هم در شرایط عادی، روشنفکر است و وقتی شرایط خاص و مهم می شوند، عقل را کنار می گذارد و رو می آورد به بازی احساسات. به هر دست آویزی که بتواند او را از واقعیت دور کند!
سال 88 پیش از آغار انتخابات در یکی از شهرستان های اصفهان به ستاد آقای موسوی رفتم. آن جا دم و تشکیلاتی دیدم که نسبت به آن شهرستان می شد عریض و طویل نامیدش. دم و تشکیلاتی برای «صیانت از آرا» که جزء به جزء حوزه های انتخاباتی و افرادی را که باید بر سر هر صندوق می رفتند، مشخص می کردند. این دید جزئی من بود از مسئله ای که به گفته ی خود ستاد آقای موسوی به شکلی کلی در همه ی کشور پابرجا بود.
این که چند هزار نفر از آن خیل عظیم به پای صندوق های خود نرسیدند (چند درصد می شدند؟!) این که پیامک ها در آن روز انتخابات قطع بود و کارهای آن ها پیامکی پیش می رفت، و حرف هایی از این دست باعث نمی شد که ما نخواهیم بعد از آن که وزارت کشور آرای صندوق به صندوق سراسر کشور را اعلام کرد، این کمیته ی بلند و بالا بیاید و تناقض های میان آرای جمع آوری شده از سوی افراد خود و وزارت کشور را اعلام کند. بیاید و بگوید مثلن در صندوق شماره ی 68 شهرستان یزد، نماینده ی ما این آمار را جمع کرده و وزارت کشور این را اعلام کرده. بعد می توانستند هدفمند به بازشماری آرا بپردازند و اگر راست می گفتند، تقلب ها را بر ملا می کردند.
من این کار را کردم همان زمان. هرکس دیگری هم می توانست بکند. به هر حال در میان دوست و آشنای تقریبن همه، افراد به اصطلاح فرهنگی (کارکنان وزارت آموزش و پرورش) یا بزرگ محل یا شناخته شده هستند که ناظر وزارت کشور یا شورای نگهبان بوده باشند بر سر صندوق های رای. من از افراد مختلف شماره ی صندوقی را که ناظر آن بودند و آرایی را که شمردند پرسیدم و بعد آن را با آمار سایت وزارت کشور تطبیق دادم. از جاهای مختلفی هم پرسیدم. تهران، اصفهان، یزد. شهر و روستا. آمارها همانی بود که وزارت خانه اعلام کرده بود.
این وسط می شد احتمال داد که ناظران محترم را تهدید کرده اند یا گول زده اند! که انصاف بدهید کار سخت و نامحتملی است تهدید کردن یا گول زدن چنین خیل عظیمی از مردم! آن هم در شرایطی که حتا خود ما هم می توانیم با طی مراحل آسانی، ناظر صندوق ها شویم. یک احتمال دیگر هم بود و آن این که کمیته ی صیانت از آرا ترس این داشت که با اعلام نتایج صندوق به صندوق، افرادی که پای صندوق ها رفته اند و امروز واقعیتِ خلافِ حرف وزارت کشور را می گویند، مشکلی برایشان ایجاد شود. نمی دانم یک چنین احتمالی چقدر امکان وقوع دارد. اما حداقل می توانم بگویم که آن کمیته حرفی از این مسئله نزد.
این حرف ها البته امروز مسخره است! این حرف ها مال همان دو سال پیش است که آن دوستان مدعی اخلاق و انصاف و عقل مداری، باید پا پیش می گذاشتند و صداقت به خرج می دادند. نشد. نکردند. و «آن کس که نداند و نداند که نداند» تکلیفش معلوم است.
حرف من مال امروز است. امروز که باز هم عده ای می خواهند خود را فریب دهند. ببینید! یک چیزهایی هست که من اسمش را می گذارم شواهد. شواهد یعنی آن چیزهایی که احتمال وقوع یک اتفاق را بالا می برند اما دلیل وقوع نیستند. مثلن این که فلان خبرگزاری آمار رای دهندگان را بیش تر از آمار واجدین شرایط اعلام کرده، یک شاهد است برای تقلب. یک چیزهایی هم هست که من اسمش را می گذارم دلایل. یعنی آن چیزهایی که علت وقوع یک اتفاق اند. مثل همان چیزی که در بالا توضیح دادم.
مشکل این جاست که عده ای جز شواهد حرفی برای گفتن ندارند. شواهد به راحتی ابطال پذیرند. یک خبرگزاری اشتباه کرده است، یک مسئول، یک انسان. اما دلایل به این راحتی باطل نمی شوند. چه می شود که شما بهره ای از دلایل نمی برید؟
دو سال زمان کمی است برای آن که دیگر خودتان را گول نزنید؟! کی می خواهید بفهمید که مردم -درست یا غلط- به این نظام علاقمندند؟! وقتی بنیان هایتان سست باشد، معلوم است که از مشارکت بالا به لرزه در می آید، از رای دادن آقای خاتمی به لرزه در می آید و مدام به لرزه است تا فرو بریزد.
می خواهید مخالف نظام باشید؟ باشید! اما لطفن خودتان را گول نزنید! برای خودتان می گویم!
پس نوشت: سایت رجانیوز در بخش «سایر رسانه ها» به این مطلب لینک داده است. البته باز هم با نام اشتباه «دیوانه» به جای «دیوانه 83»!
سلام.
عکس هایی که در این مطلب می بینید مربوط است به کتاب زیر:
[تصاویر دیوارنوشته های انقلاب- به مناسبت چهارمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی ایران- بهمن 1361- مرکز انتشارات علمی و فرهنگی وابسته به وزارت فرهنگ و آموزش عالی]
در مقدمه ی کتاب آمده است: «دیوارنوشته های انقلاب به صورت گویاترین و صادق ترین زبان مسلمانان مبارز و همچنین اصلی ترین و معتبرترین اسناد و مدارک انقلاب اسلامی در آمدند.
دشمن هم از آغاز به کاری بودن این سلاح مردمی پی برد و همه ی نیروهای اهریمنی امنیتی خود را برای مقابله با آن بسیج کرد. عمله ی استبداد را مامور محو آن ها از صفحات شهر و روستا ساخت. لیکن ننگ او با رنگ پاک نشد و در ازاء هر زدوده ای صد نوشته رخ نمود.»
آن طور که در این مقدمه آمده، این عکس ها گزیده ای از آلبوم مرتضا ممیز است که در موزه ی هنرهای معاصر ایران نگه داری می شود. من دیوارنوشته هایی را انتخاب کردم که جالب تر بودند، کم تر دیده شده بودند یا طنزی در آن ها بود. (3 عکس در این جاست و بقیه ی عکس ها در ادامه ی مطلب)

جاوید [شاه] فقط خداست

ای شاه غرغرت را شنیدیم
یونجه برات خریدیم زیادیم خریدیم
[توضیح کتاب: پس از شکست دولت شریف امامی، شاه در تلویزیون ظاهر شد و به اشتباهات خود اعتراف کرد و از مردم تقاضای کمک و همکاری نمود.]

ای امام خمینی جانم به فدایت
جان من بود هیچی جان خواهران هیچی
جانها به فدایت
سلام.
سرویس های ایمیل (جی میل و یاهو) از دیشب دوباره قطع شدند. چیزی که این وسط هیچ اهمیتی ندارد شعور مخاطبان اینترنت است که بسیاری از کارهایشان از طریق ایمیل است. البته فقط در سرویس های ایمیل مشکل وجود ندارد و سرویس های اینترنتی دیگری هم دچار مشکل شده اند اما این مشکل بزرگ تر و عمیق تر است.
خوش باوری: اگر فکر می کنید اینترنت ملی (https://mail.iran.ir/Mail) کار می کند باید بگویم که زپلشک!
احتمال اول: یک مسئله ی امنیتی پیش آمده است. پس مسئولین باید مشکل را برای مردم تشریح کنند اگر به آن ها اعتماد دارند.
احتمال دوم: هدف، سوق دادن کاربران به استفاده از ایمیل ملی است. هدف مضحکی است! با سمباده و زور که نمی شود ملت را مجبور به استفاده از سرویس های ملی کرد! آن هم سرویس هایی که هنوز قدرت و کارآیی لازم را ندارند.
سوال: کدام یک از مسئولان کشور الان پیگیر این موضوع هستند؟ کدام نماینده ی مجلس؟!
مسئله: دل بستگی من به نظام نیازی به گفتن ندارد. اما وقتی یک نظام به مردمش اعتماد ندارد، چطور انتظار دارد که مردمش به او اعتماد کنند؟
مرتبط:
خدمات پست الکترونیک مجددا قطع شد (الف)
خدمات پست الکترونیک مجددا قطع شد (رجانیوز به نقل از الف)
ایمیل دوباره قطع شد و کاسه صبر کاربران لبریز! (ایتنا)
ایمیلها دوباره بدون اطلاع قطع شد (خبرآنلاین)
ضعفهای سیستم فیلترینگ ایران (ایتنا)
جیمیل، پرجمعیتتر از آمریکا شد! (ایتنا)
مردم از فیسبوک خسته نمیشوند (ایتنا)
بعد از نوشت: الان ساعت 20 است و سرویس های جی میل و یاهو میل درست شده اند. اما هنوز مسئله سر جای خود باقی ست: چرا باید سرویس های اینترنتی مدام قطع شوند و هیچ کس پاسخگو نباشد؟
نقدها و نظرات ()